Een persoonlijk verhaal over thuiskomen bij mezelf en steeds opnieuw geboren worden.

Natuurlijk ben ook ik geboren in deze wereld.
Alleen hield mijn moeder me tegen (ze was alleen met mij en bang en wist niet wat te doen). Ik had een zuurstofgebrek en werd dood geboren. Weliswaar gereanimeerd anders zat ik hier nu niet te schrijven. Er was een hersenbeschadiging en daar hield ik spastische benen en dikke darm aan over. Kijk dat was nog eens een uitdagend begin van mijn leven. Er kwam wel meer, de eerste vaccinaties brachten collitis Ulcerosa ( chronische dikke darm ontsteking ) en operaties aan mijn achillespees maakte dat ik niet meer op mijn tenen liep, maar ook niet meer door mijn knieën kon buigen.

Het heeft in elk geval veel impact op me gehad.
Steeds als ik iets (essentieels) wil kostte dat heel wat moeite om eraan te beginnen. Zeker als er druk op staat. Daarbij riep dat altijd veel angst op. En zoalng met mijn benen was gronding en in mijn lijf zijn niet direct mijn sterkste kant. En wat doe je dan als je wim heet en wilt leven? Van alles opzoeken wat je kan helpen om er ook echt je eigen leven van te maken.

Ik voelde me altijd al ongewoon dus wat ik ook deed het maakte niet uit.
Mensen vonden me gek. In al mijn uitingen. Was waarschijnlijk ook wel zo. Ik dacht het al vroeg anders te doen dan iedereen want zoals het gebeurde of hoorde kon toch niet goed zijn? Later begreep ik dat ik in mijn afzetten tegen ik in wezen met hetzelfde bezig was. Toen wilde ik al het yin en yang begrijpen van alles.

Ik was altijd al heel gevoelig en dacht veel na over wat ik dan voelde.
Ik zag meer dan oppervlakkig en sommige dingen wist ik gewoon. Hoe dat kwam wist ik niet maar al vroeg geloofde ik dat er meer levens moesten zijn. Het was een gebrekkige manier waarop ik daarover nadacht. Toch leidde dat ertoe dat ik er zeker van was dat dat zo is.
 Daarnaast voelde de natuur voor mij als de basis van alle dingen. Daar voelde ik me goed. Was er niets aan de hand. Trauma’s speelden er niet en ik kon er veel meer zijn zoals ik was/ben want dat speelt nog steeds in mijn leven. Niet aanpassen aan maar gewoon zijn.

Dit zijn zo’n paar ingrediënten die de manier waarop ik mijn leven heb geleid.
Mijn ervaringen heb opgedaan, mijn wijsheid heb verkregen mede hebben bepaald. Er is veeeeel meer maar voor nu laat ik het even hierbij.
Belangrijk om te benoemen is wel nog dat hoe diep ik af en toe zat er altijd een gevoel is gebleven dat ik voor het geluk geboren ben, optimist? Jazeker.

Geboren met een hoog IQ ben ik gaan studeren.
Maar een hoog IQ hielp me al snel andere beslissingen te nemen. Zo kwam ik al snel in een natuurvoedingswinkel te werken, deed aan astrologie en allerlei massagevormen, ging Yoga doen en Osho meditaties. Zo begon mijn leven dat in 1980 werd bekrachtigd door de geboorte van de wolf, zie later een nog te schrijven blog. Dit bekrachtigde mijn weg naar een nieuwe wereld en mijn rol erin.

Shiatsu, Oosterse ( Japans ) geneeswijzen, - filosofie, en energie werden de speerpunten van mijn werk.
Ik heb veel opleidingen gedaan, begon graag weer eens opnieuw om te zien en ervaren hoe een ander het deed. Paste mijn eigenwijze zienswijzen ook toe en heb daar nu (op mijn 71e) zo’n 45 jaar les in gegeven en behandelingen.

Zingen is altijd iets geweest wat ik naar hartenlust heb gedaan.
Dat werd ook 1 van de peilers van het behandelen. Ook in mijn lessen besteedde ik er tijd aan. Trilling en frequentie spelen een grote rol in de energetische begeleiding die ik geef. Het werkt bevrijdend.

Soms kwamen er andere dingen bij.
Zo kan het zijn dat Lemniscaat en Ankh nu opduiken in een behandeling omdat die energie net kan doen wat nodig is. Tot op vandaag zijn dat de ingrediënten van mijn werk als energetische begeleider. Waarbij de 5 transformaties (elementen maar dat vind ik te statisch) een grote rol spelen voor diagnose en behandeling. Daar zit voor mij vrijwel alles in wat voor een natuurlijke heling van belang is. Wat ik wel belangrijk is dat het ook mag worden bezien vanuit deze tijd zonder de kracht van het oude te verliezen.

Zo is het wolf tijdperk er een geworden van steeds vallen en opstaan.
In de groei en leerprocessen die nodig waren op weg naar de nieuwe tijd. Ik leerde zien dat ik mensen vooral kan ondersteunen in hun helingsprocessen. Een lichtpuntje zijn in hun leven en ze zo helpen hun weg te lopen.

Al mijn eigen ervaringen in mijn leven hebben me gemaakt tot de heler die ik ben.
Mijn angsten heb ik zelf geheeld zoals veel andere dingen door te blijven vinden, te blijven onderzoeken. En uiteindelijk door alle angsten, onmacht, verdriet, boosheid te omarmen, me ermee te verbinden is een proces van overgave ontstaan. Ben ik heler geworden, krachtiger, dichter bij mezelf. Thuisgekomen in mezelf.

Toen kon de Draak in mezelf zich openbaren.
Een nieuwe geboorte in kracht en kwetsbaar zijn. In liefdevolle heling, weten wat nodig is en weerstanden overwinnend. Al ruim 13 jaar is ie aanwezig in me maar de laatste paar jaren kan ik met een gerust hart zeggen dat ie echt deel uit maakt van alles wat ik doe.

Drakkar Ho